پدر می گوید : نخل هر چه پیر تر می شود ریشه هایش در خاک عمیق تر فرو می روند .هر چه پیشتر می روم در زندگی غرق می شوم دیگر چرا و چگونه آمدن مهم نیست چگونه بودن و ماندن مهم است . بهتر زیستن و از دنیا کام گرفتن مهم است . ابرهای سیاه بچه داری کم رنگ تر شده اند ولی هنوز از بین نرفته اند و می توانم دقایقی به سمت خودم بگریزم . من فکر شروع مجدد درسم و خاله زنک ها به فکر بچه دوم !!!(هرگز)زندگی ام پر شده از رسیدن ها و باز رسیدن ها و دوباره خواستن و خواستن . اینگونه  گذشت ایام را نمی فهمم راه تحمل زندگی غرق شدن و ریشه دواندن در آن است .

نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391ساعت 18:57 توسط مریم بانو |